Le fabuleux destin d'Amélie Poulain

Amélie (Audrey Tautou), de verlegen jonge serveerster om wie de film draait, werkt in dit café aan de Rue Lepic, tussen stamgasten met hun eigen kleine eigenaardigheden. Het is nog altijd een buurtcafé met een zinken bar, en crème brûlée, waarvan Amélie zo graag de korst met een lepeltje breekt, staat op de kaart. De tabakstoonbank uit de film is verdwenen.

Toegang · Café, open

De witte basiliek waar Amélie Nino via het fotohokje op schattenjacht stuurt. Op de trappen eronder ziet ze hem voor het eerst.

Minder druk: Rustiger vroeg in de ochtend of 's avonds.

Toegang · Openbare ruimte

De kade waar Amélie steentjes over het kanaal keilt, in het meest geciteerde shot van de film. Zoek de stenen trappen die naar het water afdalen.

Toegang · Openbare ruimte

De groentewinkel waar Collignon, de gemene groenteboer, zijn verdiende loon krijgt. De groentekisten buiten staan er precies zoals in de film.

Toegang · Winkel, open

Het station van de scènes met het fotohokje: de hokjes waar Nino verscheurde pasfoto's verzamelt, vormen het hart van het kleine mysterie van de film. De wandeling met de blinde man is niet hier: die speelt zich af in Montmartre, langs de winkels van de Rue Lepic en omhoog naar de trappen van metrostation Lamarck-Caulaincourt.

Toegang · Openbare ruimte

Het plein vol kunstenaars net achter de Sacré-Cœur, waar de Montmartre-sfeer van de film het sterkst is. Ga om 07:00 als je het leeg wilt zien.

Minder druk: Rustiger vroeg in de ochtend en midden in de week, voordat de schilders rond 10:00 hun spullen opzetten.

Toegang · Openbare ruimte

Hier begint de film: de verteller noteert de precieze seconde waarop een bromvlieg in dit straatje met kasseien in Montmartre landt, hetzelfde moment waarop Amélie wordt verwekt. Naast de wijngaard op de heuvel is het een van de rustigste hoekjes van Montmartre, en veel bezoekers lopen er zo voorbij.

Toegang · Openbare ruimte

Amélie, de verlegen jonge serveerster om wie de film draait, neemt een blinde man bij de arm en haast hem langs de winkels van de Rue Lepic, terwijl ze razendsnel alles beschrijft waar ze langskomen. Daarna laat ze hem verbluft achter boven aan de metrotrappen. Het station, met zijn dubbele trap in de helling van Montmartre, is het station uit de film. De winkels die ze beschrijft, liggen aan de Rue Lepic, lager op de heuvel, niet vlak bij de trappen.

Toegang · Openbare ruimte; metrostation in gebruik

Nadat ze in het geheim een doos met jeugdschatten aan de eigenaar, Dominique Bretodeau, heeft teruggegeven, loopt Amélie over deze houten voetgangersbrug richting het Louvre, overvallen door een plotseling verlangen om iedereen om haar heen te helpen. De brug verbindt het Institut de France met het Louvre; de liefdesslotjes zijn in 2015 verwijderd en de leuningen hebben nu glazen panelen.

Toegang · Openbare ruimte

In de zwartkomische proloog van de film komen de jonge Amélie en haar moeder de Notre-Dame uit, en een toerist uit Quebec die van de toren is gesprongen, komt op haar moeder terecht en doodt haar. De scène werd gefilmd op het plein voor de kathedraal.

Toegang · Openbaar plein; de kathedraal is gratis toegankelijk, controleer de bezoekregeling voor je gaat

Nino, de jongeman op wie Amélie verliefd wordt, werkt in deze seksshop in Pigalle, die toen Palace Video heette. Als Amélie het album met pasfoto's uit fotohokjes komt teruggeven dat hij kwijt was, is hij er niet, en een collega vertelt haar dat hij een tweede baan heeft op de kermis Foire du Trône. De winkel bestaat nog steeds, nu als Toys Palace.

Toegang · Winkel voor volwassenen, alleen boven de 18: bekijk hem vanaf de straat

In deze oude wijnbar aan de Rue Mouffetard luistert Amélie stiekem mee terwijl Dominique Bretodeau vertelt hoe een mysterieuze onbekende hem de doos met aandenkens teruggaf die hij als jongen had verstopt, en hoe dat zijn kijk op het leven heeft veranderd. Eerder had ze hem naar een rinkelende telefooncel aan de noordkant van de straat gelokt, waar die de Rue Clovis kruist, zodat hij de doos zou vinden.

Toegang · Bar; controleer de openingstijden voor je gaat

Op een perron van lijn 6 in dit station vindt Amélie de affiches die Nino heeft opgehangen om de onbekende te bereiken die zijn fotoalbum teruggaf: 'Où et quand?' ('Waar en wanneer?'). Lijn 6 rijdt hier bovengronds, over een viaduct.

Toegang · Metrokaartje nodig voor de perrons

Amélie gaat op vrijdagavond graag naar de bioscoop en draait zich in het donker om naar de gezichten van het publiek. Die scène werd hier gefilmd, in een kleine bioscoop in Montmartre die in 1928 openging en nog altijd films vertoont.

Toegang · Werkende bioscoop: kaartje voor de voorstellingen, bekijk het programma

In het openingsportret van Amélies familie klimt haar vader Raphaël uit een zwembad en trekt hij aan zijn plakkende zwembroek, een van zijn kleine ergernissen. Dat werd gefilmd in dit openbare zwembad, gebouwd onder een art-decoblok van de architect Henri Sauvage en geopend in 1930.

Toegang · Gemeentelijk zwembad: kaartje nodig; controleer de openingstijden voor je gaat