Moulin Rouge!

Het cabaret met de rode molen dat de film inspireerde, waar sinds 1889 nog elke avond de cancan wordt gedanst.

Toegang · Buitenkant; kaartjes voor de shows

De sfeer van de wijk die de look van de film bepaalde: neonreclames, smalle bars en een kluwen van toeristen en buurtbewoners.

Toegang · Openbare ruimte

Dit museum zit niet in de film, die in studio's in Sydney werd opgenomen, maar vertelt het echte verhaal van het bohemienachtige Montmartre dat de film nabootst. Renoir woonde en schilderde in de oude huizen, onder meer zijn Bal du Moulin de la Galette, en de collectie gaat over de cabarets van de heuvel, met werk van Toulouse-Lautrec.

Toegang · Kaartje nodig

In de openingsvlucht van de film over een geschilderd Parijs torent de witte basiliek boven Montmartre uit terwijl de camera naar de Moulin Rouge duikt. Het is een vrolijk anachronisme, want de Sacré-Cœur werd pas in 1914 voltooid. Klim de trappen op voor het uitzicht dat de kunstenaars in de studio in Sydney verzonnen, en kijk dan de heuvel af richting Pigalle, waar het echte cabaret van Zidler staat.

Toegang · Openbare ruimte

De overgebleven windmolen van Montmartre en zijn openluchtdanszaal, geschilderd door Renoir en Toulouse-Lautrec, is de echte voorloper van het 'koninkrijk van nachtelijke geneugten' met de molen erop dat de film viert. De molen Radet staat nog steeds boven een restaurant op de hoek van de Rue Girardon, terwijl de oudere Blute-Fin verscholen ligt in een privétuin net hogerop, op nrs. 75-77.

Toegang · Restaurant: reserveren aanbevolen

In deze danszaal, geopend in 1807, kreeg de cancan vorm en dansten La Goulue, Grille d'Égout en Valentin le Désossé voordat de oprichters van de Moulin Rouge hen in 1889 weglokten. Dat is het echte verhaal achter Zidler en zijn Diamond Dogs in de film. Na branden in 1900 en 2011 herbouwd, is het nu een concertzaal.

Toegang · Kaartje nodig voor het interieur

La Goulue, de echte koningin van de cancan in de Moulin Rouge, vereeuwigd op de affiche van Toulouse-Lautrec en sindsdien het model voor elke 'Sparkling Diamond', rust in divisie 31; haar as werd in 1992 vanuit Pantin hierheen gebracht. Jacques Offenbach, wiens Galop infernal je hoort in de cancan van de film, ligt op dezelfde begraafplaats.

Toegang · Openbare ruimte

Het roze cabaret aan de achterkant van de heuvel is de overgebleven stamkroeg van de echte bohemiens van Montmartre, de berooide dichters, schilders en muzikanten bij wie Christian terechtkomt, en Picasso, Apollinaire en Lolo, de ezel van Frédé, behoorden tot de vaste gasten. Er zijn nog steeds chansonavonden op dinsdag, donderdag, vrijdag en zaterdag, ongeveer zoals rond 1900.

Toegang · Voorstellingen op dinsdag, donderdag, vrijdag en zaterdag, van 21:00 tot 01:00, met een kaartje; de gevel is gratis te bekijken

Van 1886 tot 1897 schilderde Henri de Toulouse-Lautrec in een atelier in dit hoekhuis aan de Rue Caulaincourt, waar hij de affiches van de Moulin Rouge en de doeken van danszalen maakte die het cabaret beroemd maakten. Hij is de echte man achter de door absint doordrenkte schilder van John Leguizamo. Het gebouw en het grote atelierraam zijn nog steeds vanaf de straat te zien.

Toegang · Alleen buitenkant. Hier wonen mensen: praat zacht en bel niet aan.